ارز دیجیتال چیست | راهنمای کامل آشنایی و استفاده (بروزرسانی 2020)


دوشنبه 3 شهریور 1399
در یک پاسخ ساده به سوال ارز دیجیتال چیست، باید گفت: ارزهای دیجیتال(digital currency)  شکل خاصی از پول های دیجیتال هستند. این ارز ها دارای ویژگی‌ها اساسی مانند غیرمتمرکز بودن، شفافیت و تغییرناپذیر بودن هستند. این ارزها برای ایجاد این ویژگی ها از تکنولوژی بلاک چین به عنوان تکنولوژی محوری استفاده می‌کنند و در نتیجه استفاده از تکنولوژی های بلاک چین نیز یکی از مهمترین ویژگی های این ارزها است.
در یک تعریف دقیق تر هم ارز دیجیتال را به این صورت تعریف  می کنند که: «هرگونه ارزی که تنها به صورت دیجیتالی وجود دارد. معمولاً صادرکننده یا تنظیم کننده مرکزی ندارد. از سامانه های توزیع شده برای ذخیره تراکنش‌ها و مدیریت انتشار استفاده می‌کند. برای ممانعت از جعل و تراکنش‌های جعلی بر رمزنگاری تکیه دارد» تعریف شده‌است.ارز دیجیتال چیست

تاریخچه ارزهای دیجیتال:

از دید بسیاری بیت کوین اولین ارز دیجیتال حقیقی یا رمز ارز است. هر چند این دیدگاه کاملا اشتباه هست، پیش از بیت کوین نیز تلاش‌های زیادی برای ساخت یک ارز دیجیتال صورت گرفته بود. هر چند نمی توان از تاثیرگذاری بیت در گسترش استفاده از ارزهای دیجیتال براحتی عبور کرد.
شاید اولین ارز دیجیتال ای کش باشد. در سال ۱۹۸۳، دیوید شام این پول دیجیتال را مبتنی‌بر رمزنگاری اختراع کرد او در سال ۱۹۹۵ او یک پول دیجیتال دیگر به نام دیجی‌کش ابداع کرد. در صورتی که اولین وایت پیپر مربوط به بیت کوین در سال 2008 ارائه شد. همچنین مهم است که در فاصله سال های 1983 تا 2008 مقالات علمی و کاربردی بسیاری نیز در این موضوع نوشته و منتشر شده است.

دلیل پیدایش ارزهای دیجیتال:

شکل‌گیری ارزهای دیجیتال به دلیل دو موضوع مهم بود که در ادامه به شرح هر یک پرداخته ایم:
اعتماد به شخص ثالث: هنگامی که شما از پول های ملی کشورهای مختلف استفاده می کنید در واقع مجبور به اعتماد به بانک های مرکزی آن کشورها هستید. در واقع شما اعتماد می کنید که با چاپ پول بدون پشتوانه برای شما تورم ایجاد نمی کنند.
دوبار خرج کردن: یکی از راه حل ها برای مشکل بالا استفاده از پول های دیجیتالی بود که مردم در سرورهای خود و به دور از نظارت بانک های مرکزی نگهداری کنند. در مورد این پول مشکل اصلی مدیریت موجودی افراد مختلف و عدم خرج مجدد بود که الگوریتم های بلاک چین در واقع برای حل این مشکل ارائه شد.
باید گفت، ارزهای دیجیتال و تکنولوژی پایه ای آنان یا بلاک چین امروز برای حل مشکلات بسیار متنوع تری مورد استفاده قرار می گیرند. برای مثال اتریوم  در واقع بستری برای توسعه برنامه‌های توزیع شده و اجرای قراردادهای هوشمند است. ارز دیجیتال ریپل نیز بر روی تجدید ساختار ارتباطات بین بانکی و ارائه سیستم پرداختی پرسرعت و کم‌هزینه ایجاد شد.

رمز ارزها چگونه کار می کنند:

ارزهای دیجیتال برای اجرای تراکنش‌های خود روش های مختلف و پیچیده ای دارند. در اینجا برای سادگی کار تنها روش مورد استفاده بیت کوین یعنی "مدل اثبات کار" را کمی برای شما شرح می دهیم.
مدل اثبات کار از استخراج‌کنندگان یا ماینرها برای تایید تراکنش‌ها استفاده می‌کند. در واقع هر تراکنش بیت کوین به مجموعه ای از ماینرها برای ثبت و تایید تراکنش ارسال می شود و در زمانی که تعداد مشخصی از آنان این موضوع را تایید کردند در واقع تراکنش تایید شده است. به این الگوریتم به صورت خلاصه الگوریتم‌های اجماع یا سازوکارهای توافق جمعی گفته می شود. در واقع هر ماینر یک شاهد برای تراکنش هست وقتی تعداد تراکنش ها از تعدادی بیشتر باشد در واقع تراکش موفق بوده است.
اینکه به شکلی ماینرها یا همان شاهدها برای انتخاب می شوند در ارزهای دیجیتال مختلف متفاوت است. در بیت کوین، استخراج‌کنندگان یا ماینرها هستند که این مسئولیت را بر عهده دارند. در ایاس و ترون درباره انتخاب این نودها رای‌گیری می‌شود. در شبکه‌های اثبات سهام، هر کسی که بخشی از سکه‌هایش را در شبکه به صورت سهام قفل کرده باشد، می‌تواند در مورد تراکنش‌ها تصمیم‌گیری کند.
ارزهای دیجیتال چگونه کار می کنند

تفاوت پول معمولی با ارز دیجیتال چیست ؟

تفاوت های کلیدی را در ادامه برای شما آورده ایم:
  • تحت نظارت بودن: ارزهای رسمی مثل ریال، دلار یا یورو توسط بانک‌مرکزی هر کشور منتشر می‌شود. این نهادها در واقع وظیفه نظارت و تایید تراکنش های بر اساس این ارزها را دارند. اما ارزهای دیجیتال تحت نظارت هیچ سازمانی یا بانکی نیستند. به این موضوع در برخی مثالات تحت عنوان ساختار تراکش ها هم اشاره می شود.
  • ناشناس بودن یا نیمه ناشناس بود: آدرس کیف پول‌ها که همان نقش شماره کارت یا شماره حساب را در سیستم های بانکی دارد، دارای اطلاعات هویتی شما نیست. در واقع هویت شما در این سیستم ها کاملا پنهان هست. هر چند در برخی از ارزهای دیجیتال تنها امکان پیگیری تراکنش ها تا حدی وجود دارد اما در بسیاری حتی امکان پیگیری تراکنش ها نیز وجود ندارد.
  • جهانی یا فرامرزی بودن: ارزهای دیجیتال محدودیت مرزی نمی‌شناسند و آن‌ها را می‌توان از هر نقطه‌ای در دنیا به نقطه دیگر فرستاد.
  • امنیت: وجود رمزنگاری کلید عمومی و کلید خصوصی به همراه الگوریتم های اثبات کار این امکان را به اشخاص می‌دهد که کنترل پول‌های شخصی دیجیتالشان را بر عهده بگیرند و شخص دیگری نتواند به آن‌ها دسترسی پیدا کند.
در بسیاری از نوشته ها به تفاوت های بیشتری نیز میان ارزهای دیجیتال و پول معمولی اشاره می شود. در اینجا ما سعی کرده ایم تنها به موارد کلیدی اشاره کنیم.

انواع ارزهای دیجیتال:

چندین دسته بندی مختلف برای ارزهای دیجیال می توان ارائه داد که مهمترین آنان در ادامه برای شما آورده شده است:
  • آلت کوین ها: به تمام ارزهای دیجیتال بجز بیت کوین که دارای یک شبکه بلاک چین مخصوص خود است، آلت کوین گفته می شود.  اتریوم، آیاس، ترون و ریپل نمونه های از ارزهای دیجیتال هستند.
  • توکن‌ها: آن‌ها شبکه بلاک چین جداگانه‌ای ندارند و برای اجرای تراکنش‌های خود از قدرت بلاک چین اصلی، اتریوم، آیاس و ... کمک می‌گیرند. توکن‌ها طی عرضه اولیه سکه یا همان ICOها در ازای تامین سرمایه جمعی به سرمایه‌گذاران اعطا می‌شوند. توکن‌ها کاربردهای مخصوص خودشان را دارند و نمی‌توان آن‌ها را به چشم یک ارز دید.
  • کوین های فورکی: گونه ای از آلت کوین ها هستند که بخشی از کدهای اولیه آنان از بیت کوین گرفته شده است و یا به اصطلاح فورکی از آنان هستند. با تغییراتی در تعداد سکه‌ها، الگوریتم استخراج، زمان ایجاد بلاک‌ها و غیره از ارز اصلی این کوین های فورکی ایجاد می شوند. برای مثال بیت کوین کش، یک فورک از بیت کوین است.

ارزهای دیجیتال مشهور:


حال که تا‌حدودی متوجه شدیم ارز دیجیتال چیست و چگونه کار‌میکند بیایید با بعضی از معروف‌ترین ارزهای دیجیتال آشنا شویم.
  • بیت‌کوین: بیت‌کوین (Bitcoin) ااولین و محبوب‌ترین ارز دیجیتال موجود در بازار است. بیت‌کوین توسط فردی ناشناس به‌نام مستعار ساتوشی ناکاموتو در سال ۲۰۰۹ عرضه شد. ارزش کل بازار بیت‌کوین در زمان نگارش این مقاله بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار است. (خرید بیت کوین)
  • اتریوم: اتریوم (Ethereum) در سال ۲۰۱۵ طراحی شده‌است و دومین ارز دیجیتال پرطرفدار و ارزشمند است. اتریوم بلاکچین مخصوص به خود را دارد و به‌همین دلیل به آن بلاکچین دوم هم گفته می‌شود. اتریوم فقط یک روش پرداخت نیست. روی بلاکچین اتریوم، قراردادهای هوشمند غیرمتمرکز اجرا می‌شود. بیش از ۹۰‌درصد توکن‌های موجود روی پلتفرم اتریوم فعالیت میکنند. (خرید اتریوم)
  • ریپل: ریپل (Ripple) یکی دیگر از پلتفرم‌های غیرمتمرکز مشهور است. ریپل در سال ۲۰۱۲ با هدف ایجاد ظرفیت تراکنش‌های بالا عرضه شد. ریپل قابل استفاده برای پیگیری انواع بیشتری از تراکنش‌ها است، و نه فقط ارزهای رمزی. این سیستم درحال گسترش توسط بانک‌هایی معتبر زیادی در سرتاسر دنیا مورد استفاده قرار گرفته‌است. (خرید ریپل)
  • لایت کوین: لایت کوین با هدف پرداخت‌های سریعتر، با اعمال تغییراتی بر روی کدهای بیت کوین توسط چارلی لی ساخته شد. این ارز دیجیتال با نام نقره دیجیتال شناخته می‌شود و یکی از قدیمی‌ترین آلت کوین‌هاست. (خرید لایت کوین)
  • بیت کوین کش: یکی از فورک‌های معروف بیت کوین که با اعمال تغییر بر روی اندازه بلاک‌ها در سال 2017 به وجود آمد. بیت کوین کش در سال 2018 به دو زنجیره ABC و SV تقسیم شد، به طوریکه زنجیره ABC با نام بیت کوین کش به فعالیت خود ادامه داد.
  • ترون: ترون (Tron) با نماد TRX یکی از پروژه های بزرگ بلاک چین هست که توسط جاستین سان چینی در سال 2017 خلق شد. هدف ترون ساخت یک اینترنت واقعا غیرمتمرکز است. شاید به همین دلیل این ارز از همان ابتدا مورد توجه سرمایه گذاران قرار گرفته است. ترون برخلاف اغلب ارزهای دیجیتال دیگر، قابل استخراج نیست و تایید تراکنش‌ها از طریق الگوریتم اثبات سهام نمایندگی شده (DPoS) انجام می‌شود. لازم به ذکر است که خالق ترون ادعا می کند این شبکه در حال حاضر ظرفیت انجام 2,000 تراکنش بر ثانیه با کارمزد نزدیک صفر را دارد، در حالی که اتریوم و بیت کوین به ترتیب 15 و 7 تراکنش در ثانیه انجام می‌دهند. (خرید ترون)
شما می توانید برای خرید ارز دیجیتال بر روی این لینک کلیک کنید