1. مانکس724
  2. >
  3. بیت کوین
  4. >
  5. بیت کوین و بلاک...

بیت کوین و بلاک چین با هم یکی نیستند

بیت کوین و بلاک چین با هم یکی نیستند

برای افرادی که تازه وارد دنیای ارزهای دیجیتال شدند، آشنایی با اصطلاحات می‌تواند کاملا گیج‌کننده باشد و حتی آن‌ها را به اشتباه بیاندازد. برخی افراد زمان صحبت در مورد فناوری بلاک چین، بیت کوین را معرفی می‌کنند. در حالی که سایرین زمان صحبت به طور کلی در مورد ارزهای دیجیتال به بلاک چین اشاره خواهند کرد.

گرچه، این اصطلاحات واقعا با یکدیگر فرق دارند و نباید به جای یکدیگر استفاده شوند، چون به مفاهیم مرتبط با یکدیگر ولی متفاوت اشاره می‌کنند.

بنابراین، مهم است تفاوت بین آن‌ها را درک کنیم. پس در این مطلب تصمیم گرفتیم نکات ابتدایی در مورد فناوری بلاک چین، ارزهای دیجیتال و بیت کوین را تشریح کنیم.

یک تشبیه بسیار ابتدایی

به مثال زیر دقت کنید:

  • وب‌سایت‌ها فناوری خاصی هستند که برای به اشتراک‌گذاری اطلاعات استفاده می‌شوند.
  • موتورهای جستجو یکی از محبوب‌ترین و شناخته شده‌ترین راه‌ها برای استفاده از فناوری وب‌سایت هستند.
  • در مقابل، گوگل یکی از مشهورترین و شناخته شده‌ترین نمونه‌های یک موتور جستجو است.

به همین شکل:

  • بلاک چین فناوری خاصی است که برای ثبت اطلاعات (بلاک‌های داده) استفاده می‌شود.
  • ارز دیجیتال یکی از محبوب‌ترین و شناخته شده‌ترین راه‌ها برای استفاده از بلاک چین است.
  • در مقابل، بیت کوین اولین و مشهورترین نمونه یک ارز دیجیتال است.

مفهوم بلاک چین

اکثر بلاک چین‌ها به شکل یک دفتر کل دیجیتال غیرمتمرکز و توزیع‌شده طراحی شدند. به عبارت ساده‌تر، بلاک چین یک دفتر کل دیجیتال و در واقع یک نسخه الکترونیکی از یک دفتر کل کاغذی است که مسئول است فهرستی از تراکنش‌ها را ثبت کند.

بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، یک بلاک چین یک زنجیره خطی تشکیل‌شده از چندین بلاک مرتبط با یکدیگر است که امنیت آن توسط اثبات‌های رمزنگاری تامین می‌شود.

از فناوری‌های بلاک چین همچنین ممکن است در سایر فعالیت‌هایی استفاده شود که الزاما به عملیات مالی نیاز ندارند، ولی آن‌ها در زمینه ارزهای دیجیتال مسئول حفظ دائمی سوابق تمام تراکنش‌هایی تایید شده هستند.

بلاک چین در واقع فناوری پایه به کار گرفته شده در بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال است.
بلاک چین در واقع فناوری پایه به کار گرفته شده در بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال است.

دو ویژگی «توزیع شده» و «غیرمتمرکز» به نحوه شکل‌گیری ساختار دفتر کل و نگهداری آن اشاره می‌کنند. برای درک این تفاوت به انواع رایج دفاتر کل متمرکز توجه کنید، مانند سوابق عمومی مربوط به فروش یک خانه، سوابق برداشت‌ها از خودپرداز که در اختیار بانک قرار دارد یا فهرست کالاهایی که در eBay فروخته شدند.

همچنین یک وجه مشترک دیگر این است که تنها یک نسخه اصلی از دفتر کل وجود دارد و تمام نمونه‌های مشابه فقط یک نسخه پشتیبان هستند که سابقه رسمی محسوب نمی‌شوند.

بنابراین، دفاتر کل سنتی متمرکز هستند چون توسط یک نهاد نگهداری می‌شوند و معمولا تنها از یک پایگاه داده استفاده می‌کنند.

در مقابل، بلاک چین معمولا به عنوان یک سیستم توزیع‌شده شناخته می‌شود که عملکرد آن به شکل یک دفتر کل غیرمتمرکز است. به عبارت دیگر، تنها یک نسخه از دفتر کل وجود ندارد (توزیع شده است) و هیچ مقام واحدی آن را کنترل نمی‌کند (غیرمتمرکز است).

بخواهیم ساده‌تر بگوییم، هر کاربری که تصمیم بگیرد به شبکه بلاک چین ملحق شود و در فرآیند حفظ آن شرکت کند، یک نسخه الکترونیک از داده‌های بلاک چین را نگه می‌دارد که به دفعات و به صورت منظم با جدیدترین تراکنش‌ها به‌روزرسانی می‌شود تا مطابق با نسخه سایر کاربران باشد.

به عبارت دیگر مجموع فعالیت تعداد زیادی از کاربران که در نقاط مختلف جهان وجود دارند، یک سیستم توزیع‌شده را نگهداری می‌کند. این کاربران همچنین به اسم نودهای (Nodes) شبکه شناخته می‌شوند و تمام این نودها براساس قوانین سیستم در فرآیند تایید و معتبر شناختن تراکنش‌ها نقش دارند. بنابراین، قدرت غیرمتمرکز است.

بلاک چین در عمل

نام بلاک چین با توجه به نحوه منظم شدن و ترتیب سوابق ذخیره شده به معنای زنجیره‌ای از بلاک‌های در ارتباط با یکدیگر است.

به طور کلی، یک بلاک یک قطعه داده است که فهرستی از تراکنش‌های اخیر را به همراه موارد دیگر در خود دارد (شبیه به یک صفحه چاپ‌شده از فهرست کالاها).

این بلاک‌ها و همچنین تراکنش‌های عمومی در معرض دید همه هستند، ولی امکان تغییر آن‌ها وجود ندارد (مانند قرار دادن هر صفحه داخل یک جعبه شیشه‌ای مهر و موم‌شده).

همانطور که بلاک‌های جدید به بلاک چین اضافه می‌شوند، یک سابقه مداوم از بلاک‌های مرتبط با یکدیگر شکل می‌گیرد (مانند یک دفتر کل فیزیکی و صفحات متعدد آن که سوابق را در خود دارند). این یک تشبیه بسیار ساده است، ولی این فرآیند پیچیده‌تر از این حرف‌ها است.

یکی از دلایل اصلی که چرا بلاک چین‌ها این‌قدر نسبت به تغییر مقاوم هستند، به علت در ارتباط بودن بلاک‌ها به یکدیگر و حفظ امنیت آن‌ها از طریق اثبات‌های رمزنگاری است.

اعضای یک شبکه برای تولید بلاک‌های جدید باید فعالیت محاسباتی هزینه‌بر و سنگینی را به نام استخراج انجام دهند.

به طور کلی، ماینرها (استخراج‌کنندگان) مسئول تایید تراکنش‌ها و دسته‌بندی آن‌ها در بلاک‌های جدیدا ایجاد شده‌ای هستند که سپس به بلاک چین اضافه می‌شوند (اگر شرایط خاصی برقرار باشد). آن‌ها همچنین مسئول معرفی سکه‌های جدید به سیستم هستند که به عنوان یک پاداش برای عملشان صادر می‌شوند.

هر بلاک جدید تایید شده در ارتباط با بلاکی قرار می‌گیرد که فورا پیش از آن تایید شده بود. زیبایی این سیستم این است که عملا تغییر داده‌های داخل یک بلاک زمانی که بلاک چین اضافه شد غیرممکن است، چون آن‌ها تحت امنیت اثبات‌های رمزنگاری قرار دارند که تولیدشان بسیار هزینه‌بر بوده و خنثی کردن تاثیر آن‌ها فوق‌العاده سخت است.

به عنوان یک جمع‌بندی بگوییم، یک بلاک چین زنجیره‌ای از بلوک‌های داده در ارتباط با یکدیگر است که با یک نظم زمانی مرتب شدند و اثبات‌های رمزنگاری از آن‌ها محافظت می‌کنند.

ارز دیجیتال

ارز دیجیتال به بیان ساده پولی به شکل دیجیتال است که به عنوان واسطه‌ای برای تبادل در یک شبکه توزیع‌شده از کاربران مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برخلاف سیستم‌های ستنی بانکداری، این تراکنش‌ها از طریق یک دفتر کل عمومی دیجیتال (بلاک چین) ردیابی می‌شوند و مستقیما بین اعضای شبکه (همتا به همتا) رخ می‌دهد، بدون این که نیاز به واسطه‌ها باشد.

ارزهای دیجیتال بر بستر بلاک چین اجرا می‌شوند.
ارزهای دیجیتال بر بستر بلاک چین اجرا می‌شوند.

لغت «کریپتو» به تکنیک‌های رمزنگاری اشاره می‌کند که برای حفظ امنیت سیستم اقتصادی استفاده می‌شود و ایجاد این اطمینان که فرآیند خلق واحدهای جدید ارز دیجیتال و تایید اعتبار تراکنش‌ها بدون مشکل پیش می‌رود.

گرچه تمام ارزهای دیجیتال قابل استخراج نیستند، ولی تعداد زیادی از آن‌ها مانند بیت کوین تکیه به استفاده از فرآیند استخراج دارند و از یک سرمایه در گردش با رشد کنترل‌شده و آهسته بهره می‌برند.

بنابراین، استخراج تنها راه ایجاد واحدهای جدید این سکه‌ها است و چنین ویژگی جلوی خطرات تورم را می‌گیرد که مشکل اساس ارزهای فیات سنتی است که یک دولت در آن سیستم می‌تواند عرضه پول را کنترل کند.

بیت کوین

بیت کوین اولین ارز دیجیتالی محسوب می‌شود که خلق شده است و طبیعتا بیشترین شهرت را نسبت به سایر ارزهای دیجیتال دارد.

این ارز دیجیتال توسط یک توسعه‌دهنده با نام مستعار «ساتوشی ناکاموتو» (Satoshi Nakamoto) معرفی شد. هدف اصلی این شخص ایجاد یک سیستم پرداخت الکترونیک غیرمتمرکز و مستقل براساس اثبات‌های ریاضی و رمزنگاری بود.

بیت کوین با وجود این که بیشترین شهرت را دارد، ولی تنها نیست. ارزهای دیجیتال متعدد دیگری نیز هستند که هر کدام مکانیزم‌ها و قابلیت‌های خاص خود را دارند.

علاوه بر این، تمام ارزهای دیجیتال بلاک چین مستقل ندارند. بعضی از آن‌ها روی بلاک چین قبلی به وجود آمدند، در حالی که سایرین کاملا از ابتدا ایجاد شده‌اند.

بیت کوین مانند اکثر ارزهای دیجیتال یک عرضه محدود دارد، یعنی پس از این که این عرضه به حداکثر مقدار خود رسید، دیگر بیت کوینی ایجاد نخواهد شد. گرچه مقدار این عرضه حداکثر در هر پروژه با پروژه دیگر فرق دارد، ولی حداکثر مقدار بیت کوین قابل استخراج 21 میلیون واحد است.

معمولا، مقدار عرضه کل یک ارز دیجیتال اطلاعات عمومی است که زمان ایجاد آن ارز دیجیتال، در اختیار افراد قرار می‌گیرد.

پروتکل بیت کوین متن باز است و تمام افراد می‌توانند این کد را بررسی یا کپی کنند. بسیاری از توسعه‌دهندگان در نقاط مختلف جهان در توسعه این پروژه سهیم هستند.

پست های که شاید برای شما جذاب باشد:

درود بر شما! خوشحالیم این مطلب برای شما مفید بوده‌، لطفا برای حمایت از ما آن را با دوستان علاقمند به تکنولوژی و ارز‌های دیجیتال به اشتراک بگذارید.

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on whatsapp

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.